Zo moeilijk…

Ik ben een alleenstaande moeder van 4 hooggevoelige kinderen. Helaas vrij laat achtergekomen. Inmiddels al heel veel trieste dingen mee moeten maken wat nu duidelijk met hun kenmerken te maken heeft. De jongste is heel gevoelig maar ik heb geleerd er mee om te gaan. Hij reageert heel erg op mijn gevoelens. Ik kan hem echt niet in ‘ de maling ‘nemen. Hij voelt mijn stemming meteen aan. Mijn zoon van 17, nu pas besef dat ook hij hooggevoelig is. Afgelopen 6 jaar dramatische ervaringen gehad omdat ik niet wist wat hsp was dus al helemaal niet dat mijn eigen kinderen dat zijn. Maar nu heb ik er veel over gelezen en heb mijn benadering en omgaan met de kinderen aangepast. Dat vergt veel van mij omdat ik zelf ook zo een gevoelig mens ben.. Helaas wordt het mij nog moeilijker gemaakt: Instanties.. die nemen het allemaal met een korreltje zout. Zien mij liever als een moeder die niet meewerkt.. emotioneel en dus onveilig is. Op dit moment ga ik door een zware periode omdat ik gekozen hebt voor een rust moment na een hele heftige periode omtrent mijn zoon van 17. Juist om mijn kinderen te beschermen tegen prikkels.. onrust… spanningen.. En dat wordt niet geaccepteerd. Het is een heel verhaal. Maar dit bewijst dat hooggevoeligheid niet erkend wordt als dusdanig. Ik probeer mijn kids juist te beschermen  maar krijg het tegendeel te horen… Waar kan in ondersteuning vinden? Alvast bedankt. Irene

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

vijf + zes =