overprikkeld zenuwstelsel gevaarlijk?

Heb door jarenlange stress nu sinds 7 maanden last van slapeloosheid, en heb medicatie nodig om uberhaubt

te kunnen slapen. Heb ook last van prikkels in linkervoet en ben laatste weken meer vermoeid(spierpijn, hoofdpijn). Eindelijk ben ik doorverwezen naar slaapcentrum(GGZ) om slaapprobleem te verbeteren/op te gaan lossen. Heb sinds december vorig jaar nooit slecht geslapen en besef nu echt dat ik jarenlang te veel stress en mezelf heb onderdrukt(geaardheid acceptatie). Heb nu naast dat ik mezelf help ook hulp van psychologe en psychosomatisch fysiotherapeute. Ga a.s. maandag voor behandeling reeks biofeedback om

de slaap proberen te verbeteren. Ik moet wel gezien ik pas over nu 5 weken terecht kan bij slaapcentrum(vakantie). Probeer positief te blijven, fijne dingen te ondernemen,oefeningen doen gekregen van specialistische zorg, ontspanning zoeken buiten in de natuur, etc. Hoop dat alles goed komt en ben ergens best wel bang. Toch gezien mijn prikkelgehalte nu schakel ik meteen om. Een negatieve gedachte werkt direct door. Ik las ook dat er mensen zijn overleden aan hoog prikkelgehalte hersenen/zenuwstelsel. Heeft u tips wat ik kan doen of waar ik snel terecht kan. Leuk die vakantieperiode, maar voor mij komt het niet echt gelegen dit jaar gezien ik eigenlijk te lang met klachten(slapeloosheid) heb gelopen.

Wil geen psychose, coma o.i.d. meemaken. Slik supplementen naast goede voeding.

Ik heb dit ook nooit eerder meegemaakt. Ook te drukke plaatsen mijdt ik. Ik zoek nu graag de rust op. Graag serieus antwoord.

De artsen doen te laks vind ik. OK, ik ben zelf de veroorzaking van deze stoornis, maar je kunt je best eenzaam voelen soms. mensen in mijn omgeveing snappen niets van prikkelgevoelig heid en daardoor niet kunnen slapen. Ik zou moeten relaxen wat ik ook

zoveel mogelijk probeer. Ik ben alleen bang dat de hulpinstanties(huisarts, slaapcentrum

)niet echt weten wat ikmnu onderga.

2 gedachten over “overprikkeld zenuwstelsel gevaarlijk?

  1. Veel herkenning met de beschreven situatie/’t proces. Zit hier al 4,5 jaar in en het is me tot op heden nog niet gelukt om passende hulp te vinden. Sta nu weer op een wachtlijst in GGZ-land; schiet allemaal niet op!
    Na jarenlang aan slapeloosheid te hebben geleden, slaap ik sinds enkele in weken nu oké. Ben de wanhoop nabij geweest met die slapeloosheid; voelde alsof ik nooit meer fatsoenlijk zou slapen maar dat kan zomaar ineens anders zijn dus…
    Nu nog van de haast chronische angsten en het overmatig denken af en dan ben ik een heel eind op weg denk ik zo 😉

  2. Ik kan me goed voorstellen dat je je gefrustreerd en eenzaam voelt. Alleen mensen die iets vergelijkbaars hebben doorgemaakt, zullen in de buurt kunnen komen van begrijpen wat je doormaakt. Die eenzaamheid is ook een deel van de symptomen, denk ik.
    Gezien de therapieën die ze je hebben aangeraden, denk ik dat de artsen ed best begrijpen wat er met je aan de hand is. Maar ze kijken er uiteraard vanuit hun invalshoek naar en dat geeft het gevoel dat ze JOU niet begrijpen. Ik hoop dat je een therapeut tref waarmee je een goede klik hebt die je wel het gevoel geeft dat hij/zij je begrijpt. Een belangrijke basis voor een succesvolle therapie.
    Op dit moment voel je denk ik een soort van wanhoop van waaruit je ‘help me dan’ zou willen uitschreeuwen. Een soort van continu paniekgevoel, dat geeft aan hoe diep je zit. Helaas hebben wachtlijsten daar natuurlijk weinig boodschap aan. Zoals jij zijn er vele die heel graag geholpen willen worden. Er zit niets anders op om de tijd die je moet wachten te overbruggen.
    Ik kan wel zeggen dat 5 weken zo om zijn, maar voor jou zijn ze dat niet. Ik zou als ik jou was zorgen dat je zoveel mogelijk rust krijgt. Dat wil niet zeggen dat je stil in een hoekje moet gaan zitten, in tegendeel. Maar geen extra overprikkelende activiteiten gaan opzoeken en ook goed doseren. In beweging komen en blijven is goed. Ter overbrugging zou je kunnen overwegen om bij de GGZ verpleegkundige bij je huisartsenpraktijk vast een paar gesprekken te doen. Misschien om wat handvatten te krijgen om de tijd door te komen.
    Sterkte!

Laat een reactie achter op Philippine Bronkhorst Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

19 − 9 =